在《PONS词典》中的词汇
I. pfei·fen <pfeift, pfiff, gepfiffen> [ˈpfaifn̩] 动词 不及物动词
| ich | pfeife | |
|---|---|---|
| du | pfeifst | |
| er/sie/es | pfeift | |
| wir | pfeifen | |
| ihr | pfeift | |
| sie | pfeifen |
| ich | pfiff | |
|---|---|---|
| du | pfiffst | |
| er/sie/es | pfiff | |
| wir | pfiffen | |
| ihr | pfifft | |
| sie | pfiffen |
| ich | habe | gepfiffen | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gepfiffen | |
| er/sie/es | hat | gepfiffen | |
| wir | haben | gepfiffen | |
| ihr | habt | gepfiffen | |
| sie | haben | gepfiffen |
| ich | hatte | gepfiffen | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gepfiffen | |
| er/sie/es | hatte | gepfiffen | |
| wir | hatten | gepfiffen | |
| ihr | hattet | gepfiffen | |
| sie | hatten | gepfiffen |